Teatr w Zielonej Górze między zakończeniem II wojny światowej a inauguracją sceny publicznej

Abstrakt

Artykuł poświęcony jest działalności teatralnej w Zielonej Górze w okresie od 1945 do 1951 roku. Swoim zasięgiem obejmuje działalność nieprofesjonalną, wczesną próbę uruchomienia sceny publicznej oraz zwieńczoną powodzeniem pracę Róży Gelli-Czerskiej.

Korzystając z niewielu zachowanych źródeł autor próbuje opisać specyfikę atmosfery powojennej Zielonej Góry. Mimo zachowanego gmachu teatralnego w mieście nie został uruchomiony teatr – inaczej niż to miało miejsce w wielu miastach Polski w okresie wczesnego powojnia. Pierwsza próba powołania dyrektora okazała się chybiona: mianowany przez miasto artysta dyrektorem teatru był zaledwie przez kilka miesięcy. Po jego odejściu miasto przez kilka lat zadowolić się musiało przedstawieniami nieprofesjonalnymi w wykonaniu grup działających przy lokalnych zakładach przemysłowych.

W 1951 roku stanowisko dyrektorki zaproponowano Róży Gelli-Czerskiej, która zgodziła się je objąć i doprowadziła do pierwszej premiery sceny publicznej w Zielonej Górze, którą była Zemsta Aleksandra hr. Fredry.

W charakterze dodatku autor zamieszcza dwa odnalezione teksty prasowe poświęcone premierze, przedrukowywane po raz pierwszy od 1951 roku.