OSSA QUIRINI. ROMULUS’ MORTALITY AND APOTHEOSIS BETWEEN CAESAR AND AUGUSTUS
PDF

Jak cytować

Guarisco, Diana. 2016. „OSSA QUIRINI. ROMULUS’ MORTALITY AND APOTHEOSIS BETWEEN CAESAR AND AUGUSTUS”. In Gremium. Studia Nad Historią, Kulturą I Polityką, nr 10 (listopad). https://doi.org/10.34768/ig.vi10.203.

Abstrakt

OSSA QUIRINI. ŚMIERTELNOŚĆ I APOTEO ZA ROMOULUSA MIĘDZY AUGUSTEM A CEZAREM
Powszechnie uważa się, że tradycja związana z apoteozą Romulusa i jego transformacją w boga Kwiryna miała znaczenie w ideologicznym i historyczno-religijnym procesie, który doprowadził do apoteozy Cezara i Augusta. Nie można jednak pomijać pewnych różnic. Romulus zyskał
nieśmiertelność tylko dlatego, że stał się Kwirynem: Kwiryn był bogiem, Romulus zaś był człowiekiem. Portret Romulusa był demonstrowany w czasie pogrzebów jego potomków. Co więcej, mówiło się, że Romulus został zabity i rozczłonkowany. Starożytni autorzy całkowicie przeciwstawiają tę tradycję
opowieści o apoteozie Romulusa, dopiero nowoczesne, historyczno-religijne porównanie daje możliwość ich pogodzenia. Z kolei przyjęcie tytułu divus, divus Iulius i divus Augustus wzięło górę nad ich śmiertelnością i ostatecznie ją zmazało: zakazano demonstrowania ich portretu w czasie pogrzebów. W kontekście tego dość skomplikowanego problemu oksymoron ossa Quirini, którego Horacy użył, czyniąc aluzję w stronę świętego grobowca Romulusa w dramatycznej Epodzie XVI (wersy 11-14), reprezentuje inną drogę immortalizacji: grecki model kultu założyciela znajduje swój nowy wyraz poprzez rzymską cechę przyjmowania nowej nazwy. Kult Eneasza-Pater (lub Iuppiter) Indiges w Lawinium jest interesującym, analogicznym przypadkiem.

https://doi.org/10.34768/ig.vi10.203
PDF